Supervisie

Op dit moment heb ik weer plek voor supervisanten.

Vanuit mijn registratie als supervisor bij de NVP mag ik supervisie geven aan basispsychologen, GZ-psychologen, psychotherapeuten, klinisch psychologen en psychiaters. Allen al dan niet in opleiding.

De supervisie richt zich uiteraard op hetgeen waar jij als supervisant aan wil werken.

Er zijn natuurlijk wel een aantal gebieden waar ik me graag op richt. Dit omdat ik daar goed in ben en omdat ik denk dat die belangrijk zijn voor goede therapie:

Het herkennen en hanteren van overdrachtsgevoelens. Er worden in verschillende stromingen verschillende woorden voor gebruikt maar het gaat om het herkennen van je eigen reacties op hetgeen een client laat zien in de behandelkamer. Deze reacties kunnen met de client te maken hebben en ze kunnen te maken hebben met je eigen persoon. Dit leren onderscheiden maakt dat het een richtsnoer voor je handelen als therapeut kan worden. Het is in feite een basis voor diagnostiek en behandeling.

Het opstellen van de diagnose. Het gaat hier niet om de DSM classificatie maar om een kernachtige beschrijving van de problematiek van client. Dit is in het begin van de behandeling belangrijk omdat het je dwingt te expliciteren wat je aanvoelt. Later in een langlopende behandeling kan het helpen om je eigen diagnose terug te lezen vooral als er stagnaties in de behandeling optreden of als er sprake is van een alliantie breuk.

Het combineren van een klachtgerichte traumabehandeling met een persoonsgerichte behandeling. Ik ben uitgebreid opgeleid en bedreven in het geven van EMDR behandelingen, zowel op zichzelfstaand als als onderdeel van een behandeling van persoonlijkheidsproblematiek. Ik ben in EMDR zowel in opgeleid in de Nederlandse CGT school als in de internationale meer persoonsgerichte scholen. Ik denk dat beide benaderingswijzen elkaar goed kunnen aanvullen.

In de opleidingen die ik heb gevolgd is het thema hoogbegaafdheid nooit aan bod gekomen. In mijn werk kom ik het steeds meer tegen. Het onderwerp is van belang omdat sommige verschijnselen al te gemakkelijk gezien kunnen worden als autisme of ADHD en het grote invloed kan hebben op iemands zijn leven. Ik kijk graag met je mee of dit in jouw werk ook een thema zou kunnen zijn.

Het aansturen van multidisciplinaire teams is aan de ene kant een vak apart, aan de andere kant ook  weer niet zo verschillend van het geven van behandeling. In beide gevallen probeer je met je handelen de ander te beïnvloeden cq. in beweging te krijgen. Ik heb veel ervaring in behandelinhoudelijk leiding geven. Zowel in een ambulante, deeltijd, als klinische setting.

De emotionele belasting die met dit werk gepaard gaat vraagt om zelfzorg, zowel in als buiten de sessie. Het mentaliserend omgaan met de reacties die hierboven al beschreven werden vormt hier een belangrijk onderdeel van. Ik denk dat je als therapeut een eigen vorm moet vinden die je op de lange termijn schoon houdt. Zodat je plezier houdt in je werk en ook echt beschikbaar kunt zijn. Mij heeft jarenlange ervaring met meditatie geholpen hier een weg in te vinden. Ik deel dit graag met je mocht je hier behoefte aan hebben.

Lees meer over: